STOWARZYSZENIE PAMIĘCI ARMII KRAJOWEJ
ODDZIAŁ GLIWICE
  • O Nas
  • Statut
  • Linki
  • Forum
  • Strona Tytułowa
  • 

    WŁADYSŁAW KOSTRZEWSKI - 1948 - 2020.

    Lekarz i działacz „Solidarności”.

    Władysław Kostrzewski urodził się 15 września 1948 r. w Gliwicach.
    W 1974 r. ukończył Wydział Lekarski Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach.
    Trzy lata później uzyskał specjalizację z anestezjologii.

    W 1975 r. rozpoczął pracę w Zakładzie Opieki
    Zdrowotnej (ZOZ) w Bytomiu, następnie w latach
    1975–1977 był asystentem w ZOZ w Kolbuszowej
    (woj. podkarpackie).
    W listopadzie 1979 r. wrócił na stałe do Gliwic
    i zatrudnił się jako anestezjolog w Szpitalu Miejskim
    nr 1 (przy ul. Tadeusza Kościuszki 29), z którym był
    związany do 2004 r. Po powstaniu NSZZ „Solidarność”
    aktywnie zaangażował się w działalność
    tej organizacji.
    Od września do grudnia 1980 r. był członkiem Komitetu
    Założycielskiego NSZZ „Solidarność” ZOZ w Gliwicach,
    a od grudnia 1980 r. przewodniczącym Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” ZOZ
    w Gliwicach. Działał również w miejskich strukturach związku, m.in. przyczynił się
    do podjęcia decyzji o przekształceniu nowo budowanego Domu Organizacji
    Społeczno-Politycznych, w którym obok Komitetu Miejskiego PZPR miały mieć
    również swoją siedzibę organizacje afiliowane i stronnictwa satelickie,
    w szpital ginekologiczno-położniczy, a domu szkoleń Związku Socjalistycznej
    Młodzieży Polskiej –
    w przedszkole.

    W 1981 r. został
    współpracownikiem
    Komitetu Obrony
    Więzionych za
    Przekonania.
    Na krótko przed
    wprowadzeniem stanu
    wojennego był jednym
    z opiekunów grupy dzieci gliwickich działaczy NSZZ „Solidarność” zaproszonych do
    Francji przez związkowców z Nantes. W nocy z 12 na 13 grudnia 1981 r. zorganizował
    zwożenie karetkami do szpitala miejskiego działaczy NSZZ „Solidarność”,
    którzy dzięki temu uniknęli aresztowania, a następnie weszli w skład
    tzw. Drugiego Garnituru Gliwickiej Delegatury RKW NSZZ „Solidarność”
    Regionu Śląsko-Dąbrowskiego. Kostrzewski kierował w nim pionem medycznym.

    Zaangażowany był również w druk i kolportaż „Biuletynu II Garnituru Delegatury
    Gliwickiej RKW NSZZ »Solidarność« Regionu Śląsko-Dąbrowskiego” oraz ulotek.
    Zatrzymany 5 marca 1982 r., został internowany. Osadzony w ośrodkach odosobnienia
    w Zabrzu-Zaborzu (marzec 1982 r.), Uhercach (marzec–kwiecień 1982 r.) oraz
    Załężu k. Rzeszowa (kwiecień–lipiec 1982 r. ). W tym ostatnim uczestniczył
    w miesięcznej głodówce z powodu niesprawiedliwego traktowania internowanych
    chorych. W jej wyniku został zwolniony z internowania i powrócił do Gliwic.

    W latach 1982–1988 był rozpracowywany przez Służbę Bezpieczeństwa w ramach
    Sprawy Operacyjnego Rozpracowania kryptonim „Balon”. Wielokrotnie zatrzymywany
    i przeszukiwany. W latach 1983–1989 był współpracownikiem
    Solidarności Walczącej.
    Zorganizował grupę charytatywną, która udzielała pomocy rodzinom internowanych
    i więzionych. Od 1982 do 1989 r. aktywnie uczestniczył w działalności
    Duszpasterstwa Ludzi Pracy w parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Gliwicach.
    Od 1983 r. pomagał w organizacji Dni (Tygodni) Kultury Chrześcijańskiej
    w Gliwicach.
    Od listopada 1988 r. był członkiem działającego jawnie w strukturach służby zdrowia
    Tymczasowego Komitetu Założycielskiego NSZZ „Solidarność”, a po ponownej
    legalizacji związku w 1989 r. został przewodniczącym Komisji Zakładowej NSZZ
    „Solidarność” ZOZ w Gliwicach.
    W 2000 r. został odznaczony Złotym Medalem Solidarności Śląsko-Dąbrowskiej,
    a w 2007 r. Krzyżem Semper Fidelis.
    Od 2013 r. był na emeryturze, mieszkał w Gliwicach.

    18 października 2020 roku odszedł do domu Pana.
    Cześć Jego Pamięci !